Owińska

Późnoklasycystyczny pałac zbudowany w latach 1804-1806 dla Zygmunta Ottona von Treskow przez architekta berlińsko-poznańskiego, być może Karola Fryderyka Schinkla lub Franciszka Catelę. Obszerny, piętrowy, z wysokimi piwnicami, z ryzalitem w fasadzie frontowej poprzedzonym portykiem z czterema doryckimi kolumnami podtrzymującymi balkon. Wewnątrz, na parterze, oryginalna trzynawowa sień z kolumnami oraz westybul nakryty parasolowym sklepieniem. Na osi piętra obszerna sala na przestrzał. Podjazd poprzedzony dwoma kordegardami. Owińska od 1252 roku i aż do kasaty pruskiej w roku 1797 należały do klasztoru cysterek. W roku 1797 dobra należące przez ponad 500 lat do polskich zakonnic protestancki król pruski sprzeda) świeżo uszlachconemu galanteryjnikowi z Berlina Zygmuntowi Ottonowi von Treskow (1756-1825), założycielowi bardzo zamożnej niemiecko-wielkopolskiej rodziny ziemiańskiej, która do ukradzionych polskim zakonnicom dóbr dokupiła jeszcze wiele innych majątków. W ich posiadaniu dobra te pozostawały aż do drugiej wojny światowej. W 1939 roku właścicielami Owińsk byli spadkobiercy po Walterze von Treskow. Majątek w 1926 roku liczył 2291 hektarów i miał gorzelnię.